Voor jou..voor mij..

Hoor je het nog wel
De vogels in de lucht
Het gekwetter en gefluit
Kakofonieën in hun vlucht.

Zie je ze nog wel
De bloemen in het veld
De kleuren wel zo mooi
Nog door geen storm geveld.

Ruik je het nog wel
Het hooi wat pas gemaaid
Het omgewoelde veld
Wat vers is ingezaaid.

Er is zoveel, teveel
Maar zien we dat nog wel
Of gaan we soms teveel
Op in ons media spel.

Ons wordt zoveel gegund
We mogen dat gebruiken
God zelf laat in ons hart
Een lichtend licht ontluiken.

Laat het nu maar toe
Dat wat God ons wil geven
Zodat ook wij, ja jij
Zijn schoonheid kunt beleven.

Die schoonheid die God schenkt
Bestaat uit zoveel zaken
Je zou, als je het wist
Zo in verwond'ring raken.

Luister maar eens goed
En hoor de vogels zingen
Oh wees je maar bewust
Van al die mooie dingen!

Hoor je het nog wel..
Ben ik..

Ik het zo, dat ik het ben
Ben ik wel wie ik graag wil zijn
Al peinzend stel ik mij die vraag
Het repeteert als een refrein.

Herken je dit ook bij jezelf
Dit eeuwigdurend onderzoek
Zo naar jouw identiteit
Of haal je dit soms uit een boek.

Ze staan wel in de bibliotheek
Er zijn er veel over geschreven
Maar wat neem je daar dan van aan
Of haal je het ook uit het leven.

Want ook het leven leert je veel
Daar zit voor ieder een verschil
Ik vraag mij af wat ik moet doen
Maar meer ook naar hetgeen ik wil.

Ben ik..vraag ik mij nog eens af
Is het dat ik mijzelf wel ken
En toen ik dat mijn Heere vroeg
Zei Hij: weet je: Ik ben!!
In de achtbaan van het leven..

Zou ik het durfen, dacht ik eerder
Toen ik voor de achtbaan stond
Nee, nooit zou ik dit ritje wagen
‘K bleef liever staan op vaste grond.

Maar wie had toen kunnen bedenken
Dat ik een keertje toch zou gaan
Alleen was het dan niet fysiek
Maar immers juist in’s levens baan.

Eens zat ik daar op grote hoogte
Voor ik naar beneden viel
Ik dacht nog tijdens deze afgang
Zou het mij helpen als ik kniel?

Als ik de hulp roep van mijn Jezus
Hij heeft immers helder zicht
God kan mijn achtbaan overzien
En zet het in een ander licht.

Wanneer ik in het duister leefde
Zat Hij daar altijd aan mijn zij
Wachtend tot ik om Hem riep
Dan was Hij daar immers voor mij.

Wees maar niet bang, hoorde ik zeggen
Ik zie je met jouw zorgen stoeien
Maar onderwijl, daar zorg Ik voor
Zal de magnolia weer bloeien.

De lente komt, ja, ook voor jou
Dan zal verdriet worden verstild
Jouw hart zal heus weer open gaan
Want dat heb Ik voor jou gewild!
   
© Grietje Boersma - Drachten