Wie het laatst lacht, lacht het best

Elke traan die ik vergiet
verandert in een edelsteen
mijn schatkist zit al half vol
omdat ik regelmatig ween.

Mijn tranen zijn die van verdriet
om wat er om mij heen gebeurt
onrecht, welk wordt aangedaan
heb ik zo dikwijls al betreurt.

Ook huil ik van verlatenheid
wanneer geliefden moeten gaan
en ik opnieuw weer achterblijf
ik in mijn eentje hier blijf staan.

Maar naast mijn tranen ligt een lach
die schalt van vreugde en plezier
men ziet mij vaker in die staat
van enthousiasme en vertier.

Maar wat mijn schatkistje betreft
die is wat mij aangaat, veel waard
want elke traan ligt nu bij God
welk Hij met heel veel zorg bewaard.

Mijn traan verandert in een lach
Dit doet God met heel veel beleid
Zodat ik nooit verdriet meer heb
Hij mij van tranen heeft bevrijdt.

Dan, als ik bij Hem wonen mag
en ik mijn schatkist open maak
dan stijgt een lach vandaar omhoog
van vreugde en van diep vermaak!
   
© Grietje Boersma - Drachten