Voor mijn nicht,

Je kunt soms zo verlangen
Toen alles nog gewoontjes was
Zo vanzelfsprekend
De zon, de maan, het groene gras.

Hoe kon het veranderen
Waar ging het toch fout
Oh, wat is het moeilijk
Als je zo van het leven houd.

Nee, niemand kan begrijpen
Waar je reeds voor staat
Behalve Eén, dat moet je weten
Die altijd naast je gaat!

   
© Grietje Boersma - Drachten