Huppelend

Huppelend over paden
Op je gezicht een blijde lach
Het is niet te versmaden
Dat je weer leven mag.

Even zag je het niet meer
Leek alles grauw, net als de nacht
Maar ondanks heel veel tegenslag
Heb je het zover gebracht.

Kan je er weer even tegen
Alleen jij weet voor hoelang
Toch als de zon weer dreigt te wijken
Ben je niet meer bang!

   
© Grietje Boersma - Drachten