Het Visioen

Wat ik zag, adembenemend
dit had ik echter nooit verwacht
zo kleurrijk, zo bijzonder mooi
voor mij, lag een bloemenpracht.

Ik stond daar maar, al stil genietend
keek op, toen kwam er iemand aan
Hij lachte breed en stak Zijn hand op
en bleef toen lachend voor mij staan.

Legde Zijn hand, tegen de mijne
met tussen ons, een glazen wand
Zijn ogen keken liefdevol
ik werd tot tranen toe, bemand.

Woorden waren overbodig
begrijpen deden we elkaar
het was een vreemde situatie
met mij hier, en Jezus daar.

Terwijl zijn vingers zacht bewogen
daar waar mijn hand lag, op het glas
werd ik getroost, door dit gebaar
juist nu het leven moeilijk was.

Ik wilde zo graag bij Hem komen
omdat mijn hart zo was verscheurd
een harde knal deed mij toen schrikken
ik zag, het glas was iets gescheurd.

Het was alsof mijn Jezus zeide
wacht nog een korte tijd op Mij
ik wist meteen wat Hij bedoelde
want door mijn Jezus ben ik vrij!
   
© Grietje Boersma - Drachten