Vroeg ik, waarom....

Ik vroeg aan God; waarom
een antwoord, dat bleef uit
ik kon alleen maar gissen
naar God Zijn wijs besluit.

Het was alsof mijn vragen
voor de Hemel bleven hangen
ik wachtte ongeduldig
zo groeide mijn verlangen.

Toen plots, daar was Zijn stem
mijn God, die tot mij sprak
de timing was perfect
nog net, voordat ik brak.

Hij zei, Ik had je wel gehoord
doch was het nog te vroeg
Mijn antwoord op jouw vragen
genade is genoeg.

Ontsteld keek ik op uit gebed
dit had ik niet verwacht
hoe helpt mij dit, vroeg ik mijn God
dat doet het! Zei Hij zacht.

Je zult het later merken
het werkt nog even na
want wat jij nog niet weet, Mijn kind
zo gaat dat met: Gena.

Toen boog ik weer opnieuw mijn hoofd
en deed mijn ogen dicht
rust daalde even in mijn hart
mijn hoop op God gericht!
   
© Grietje Boersma - Drachten