Uitgenodigd..

Ik heb gehuild, geschreeuwd, geroepen
Tot slechts nog een fluistering Uitgenodigd
Toen ik uiteindelijk voor U knielde
Kon ik slechts bidden voor een ding.

Ik bad voor comfort in dit lijden
En voor moed om het te dragen
Zo bad ik voor mijn medemens
Wilde zoveel aan U vragen.

Doch U God, nodigt mij uit
Om alles in Uw hand te leggen
Te vertrouwen op Uw liefde
En niet naar antwoorden te dreggen.

Maar Heer, weet U wel wat U vraagt
En waar mijn lijden uit bestaat
Dat ik nu zo verdrietig ben
Omdat het even niet meer gaat.

Ik hef mijn ogen naar de Hemel
Een wolk vertroebelt mijn gezicht
Terwijl ik, zoekend naar een teken
Ineens omgeven word door licht.

En warmte stroomt door heel mijn wezen
Ik weet ineens, U Heer, gaat mee
Jezus zelf droeg heel ons lijden
Vanaf die dag, Victorie-day.

Helaas hoort lijden bij het leven
Al droeg Hij dit reeds naar het Kruis
Doch mogen wij ons ook verheugen
Op ons plek in' t Vaderhuis.

Daar waar geen tranen zullen vloeien
Geen verdriet meer zal bestaan
Oh wat een vreugde zal het geven
Om hand in hand met God te gaan!
   
© Grietje Boersma - Drachten