De kerstboom..

Daar stond hij, eenzaam en alleen in het bos, overgebleven, afgedankt..Niet goed genoeg om omgehakt te worden en mee te worden genomen om in een gezellige huiskamer te worden opgetuigd. Hij had zich hier zo op verheugd, vooral dit jaar zou , zijn jaar, geworden zijn..hij was immers volgroeid. En wat nu..om hem heen werden heel enthousiast collega’s omgehakt en ingepakt om in de kofferbak van een auto te worden geduwd, want duwen was soms nodig, gezien de boom vaak groter was dan de beschikbare ruimte. Hij zou willen schreeuwen, als hij een stem had gehad, maar helaas, schreeuwen kon hij niet, het bleef enkel bij een fluistering, heel zacht, alleen hijzelf kon het horen, of waren het zijn eigen gedachten..
Plotseling kwam zomaar uit het niets een klein meisje zijn richting op gelopen, ze liep een paar keer om hem heen, hem goed opnemend en werd daarbij waarschijnlijk goed gekeurd want ze riep heel hard, de handen om haar mond om kracht bij te zetten..Moeder!!!
Een ietwat vermoeid uitziende mevrouw kwam al slenterend aan lopen, het meisje wees naar hem en riep; deze moeder, deze wil ik graag! Er verscheen een lachje in de ogen van de moeder, ze vroeg; weet je het zeker, hij is aan de zijkant een beetje kaal namelijk.
Het meisje was duidelijk in haar keuze, deze boom, hij dus, zou het worden..oei, als hij kon springen, dan had hij dat gedaan, van plezier natuurlijk.
De kerstboom verkoper kwam aan gelopen, de zaag al in de aanslag..oei, zou het pijnlijk zijn, maar ach, je moest er wat voor over hebben om kerstboom te willen zijn en gezelligheid te verspreiden in het huis van dat lieve kleine meisje. Hij keek haar liefdevol en dankbaar aan, jammer dat ze zich daar niet van bewust was. Maar het was zij die hem een prachtig jaar had bezorgd..Zijn jaar!
   
© Grietje Boersma - Drachten